Terapia EFT (emotion focused therapy) została opracowana w latach 80. ubiegłego wieku przez Sue Johnson i Leslie Greenberga. Czerpie ona z różnych nurtów i podejść, m.in. z teorii przywiązania Bowlby`ego, Gestalt i ujęcia egzystencjalnego. Terapia skoncentrowana na emocjach najczęściej jest wykorzystywana w przypadku par, które zgłaszają trudności z komunikacją, bliskością i seksem. Zakłada, że wszystkie problemy wynikają z niezaspokojonej potrzeby bezpieczeństwa. Kiedy kontakt emocjonalny wydaje się zagrożony, uruchomione zostają mechanizmy obronne. Niektóre z nich okazują się nieadaptacyjne, co utrudnia wypracowanie porozumienia. Na czym polega terapia EFT dla par?

Co to jest terapia EFT dla par?

Metoda EFT w terapii par znajduje najszersze zastosowanie. Uwidacznia bowiem wzorce interakcji między dwiema, bliskimi sobie osobami, które często odzwierciedlają ich styl przywiązania. Metoda EFT pomaga zrozumieć, że emocje niosą ze sobą pewne informacje i wskazują na niezaspokojone potrzeby. Jeśli nawiążemy z nimi lepszy kontakt, nauczymy się odczytywać ich znaczenie i wyrażać je w zdrowy sposób, zbudujemy bezpieczną, bliskościową więź. Nasz poziom zadowolenia ze związku wyraźnie wzrośnie, zniwelujemy też nieprzyjemne pobudzenie, gdyż zyskamy bezpieczną bazę i przystań.

 

Podejście EFT zawdzięczamy Sue Johnson oraz Leslie Greenbergowi. Kanadyjscy terapeuci zauważyli, że istnieją pewne powtarzalne wzorce zachowań, które pojawiają się w odpowiedzi na zagrożenie kontaktu i bezpieczeństwa emocjonalnego. Następnie przyglądali się nagraniom z terapii par, aby ocenić, które z metod przynoszą najlepsze rezultaty. W oparciu o zebrane informacje opracowali własny model terapeutyczny.

 

Terapeuci, którzy praktykują podejście EFT, pozostają z klientem w empatycznej relacji. Obserwują jego doświadczenie emocjonalne i starają się do niego dostroić. Nie kwestionują tego, co czuje klient. Terapeuci EFT uważają, że jest on specjalistą od swojego życia, natomiast oni pełnią rolę przewodników i dysponują sprawdzonymi narzędziami psychoterapeutycznymi. 

 

Podejście EFT ma ustrukturyzowany charakter, a klienci wraz z terapeutą określają mierzalne i realistyczne cele, do których zamierzają dążyć podczas sesji. Kluczową rolę odgrywa tu konceptualizacja, jaką przeprowadza specjalista. Nie ma ona jednak nic wspólnego z interpretacją wypowiedzi klienta, czy narzucaniem mu określonej wizji.

Emocje każdego z partnerów sygnalizują jego potrzeby

Na czym polega terapia EFT (terapia skoncentrowana na emocjach)?

Doświadczanie emocji często przebiega nieświadomie, przez co dajemy się im porwać i wykonujemy dobrze znany taniec. Niestety, brakuje w nim harmonii, przez co szarpiemy się, depczemy partnerowi po palcach i wpadamy razem na ściany. Dzięki rozwinięciu inteligencji emocjonalnej możemy przyswoić nowe wzorce interakcji z ukochaną osobą, a w rezultacie zbudować bezpieczną i bliskościową więź. 

 

Terapeuci próbują dotrzeć do potrzeb emocjonalnych klienta. W tym celu przeprowadzają sesje w duchu otwartości, akceptacji, zrozumienia, szacunku i empatii. Wychodzą z założenia, że każdy człowiek, niezależnie od wieku, potrzebuje bezpiecznej przystani i bazy. Mając obok siebie bliską osobę, której możemy powierzyć swoje emocje, myśli i zmartwienia, osiągamy optymalne pobudzenie. Nasz układ nerwowy nie analizuje wszystkich informacji zewnętrznych i wewnętrznych, szykując się na potencjalne zagrożenie. Mamy bowiem świadomość, że nasz partner odpowie na nasze potrzeby i problemy, nie pozostawiając nas samych sobie. 

 

Kiedy bezpieczeństwo i kontakt emocjonalny znajdują się w stanie zagrożenia, co ma charakter subiektywny, przyjmujemy jedną ze strategii obronnych. Terapia skoncentrowana na emocjach dostrzega tutaj podobieństwo do ewolucyjnego “uciekaj albo walcz”. Możemy wycofywać się z relacji, chroniąc siebie przed cierpieniem. Czasem też walczymy, wówczas zabiegamy o kontakt, wszczynając awantury, czy wzbudzając zazdrość w partnerze. Terapia EFT dla par pozwala dostrzec te nieadaptacyjne wzorce interakcji i zastąpić je adaptacyjnymi.

Nieadaptacyjne interakcje między partnerami wynikają z zagrożenia bezpieczeństwa emocjonalnego

Teoria przywiązania Bowlby`ego a psychoterapia EFT dla par

U podstaw terapii skoncentrowanej na emocjach znajduje się teoria przywiązania Bowlby`ego. Powstała ona na kanwie badań, które zostały przeprowadzone po II wojnie światowej. Światowa Organizacja Zdrowia poprosiła Johna Bowlby`ego, aby sprawdził, jak niedostępność matki wpływa na dzieci, które są wychowywane w sierocińcach. Naukowiec zauważył, że młodzi ludzie mają zapewnione dobre warunki bytowe, mimo to wielu z nich umiera. Dzieci potrzebują bowiem zaspokojenia zarówno potrzeb fizjologicznych, jak i emocjonalnych. 

 

Podstawowe założenia teorii przywiązania Bowlby`ego wskazują, że rozwój bezpieczeństwa emocjonalnego człowieka zależy od tego, czy we wczesnym dzieciństwie jego potrzeby spotykały się z zainteresowaniem otoczenia. Jeśli opiekunowie wykształcili w sobie wrażliwość i reagowali na oczekiwania młodego człowieka w adekwatny sposób, otrzymywał on cenny komunikat. Jesteś ważny, masz prawo wyrażać swoje potrzeby i liczyć na to, że zostaną dostrzeżone i właściwie zaspokojone. 

 

W praktyce nasz styl przywiązania zależy od tego:

  • czy rodzice w miarę szybko zauważali, że sygnalizujemy im niezaspokojone potrzeby,
  • czy właściwie odczytywali nasze potrzeby i odpowiadali na nie w sposób adekwatny,
  • czy kontakt fizyczny z matką/ojcem charakteryzował się czułością i przynosił ukojenie.

 

Opiekunowie, którzy zajmują się nami, gdy jesteśmy mali i niezdolni do samodzielnej egzystencji, pełnią jednocześnie funkcję bezpiecznej przystani i bazy. Co to oznacza w praktyce? Gdy dzieje się coś niepokojącego, np. boimy się ciemności, zadrapiemy sobie kolano, lub pokłócimy się z najlepszą koleżanką, możemy zgłosić się do rodzica. Opiekun okaże nam troskę, miłość i zainteresowanie. Pełni zatem funkcję bezpiecznej przystani, gdyż przynosi nam ukojenie.

 

Z drugiej strony jako bezpieczna baza rodzic zachęca nas do eksplorowania świata i jego podboju. Sprzyja rozwojowi autonomii. Więź między matką a dzieckiem opiera się na elastycznym dystansie, który uchodzi za komfortowy. Np. młody człowiek nie boi się bawić z kolegami na podwórku. Kiedy dzieje się coś złego, np. pojawia się agresywny dorosły, wraca do rodzica, aby ten go chronił.

 

Terapia skoncentrowana na emocjach dla par opiera się w dużej mierze na teorii przywiązania. John Bowlby i Mary Ainsworth wyróżnili 3 główne style przywiązania. Później dodano do nich jeszcze jeden. Obecnie mówimy o następujących rodzajach więzi, które powstały we wczesnym dzieciństwie i stanowią wzorzec dla naszych dorosłych relacji międzyludzkich:

  • bezpieczny styl przywiązania – mogę wyrażać swoje potrzeby w związku i liczyć się z tym, że zostaną zaspokojone. Umiem zachować równowagę między bliskością a autonomią. Nie przeraża mnie intymność, ale potrafię też funkcjonować samodzielnie. Osoby, które reprezentują bezpieczny styl przywiązania, mają dobre doświadczenia z dzieciństwa. Rodzice szybko i w adekwatny sposób reagowali na ich potrzeby,
  • lękowo-ambiwalentny styl przywiązania – rodzice raz zaspokajali potrzeby, a kiedy indziej nie odpowiadali na nie. W rezultacie nie wiem, czego mogę spodziewać się po innych ludziach. Staram się do nich dostroić, aby zasłużyć na ich uwagę, troskę i miłość,
  • unikowy styl przywiązania – opiekunowie nie odpowiadali na potrzeby, przez co wykształciłem/wykształciłam samowystarczalność. Boję się bliskich relacji i nie potrafię ich tworzyć, bo przypominają mi o cierpieniu spowodowanym przez odrzucenie ze strony rodziców,
  • zdezorganizowany styl przywiązania – rodzic był jednocześnie osobą, która mnie krzywdziła i do której zgłaszałem/zgłaszałam się z prośbą o pomoc. Opiekuna postrzegam niejednoznacznie, podobnie jak swojego partnera i innych ludzi. Czasem proszę o zaspokojenie swoich potrzeb, po czym wycofuję się z tego. Zdezorganizowany styl przywiązania jest charakterystyczny dla ofiar przemocy w rodzinie. 

Styl przywiązania, który wykształcił się we wczesnym dzieciństwie, wpływa na nasze relacje z partnerem romantycznym

Emocje nieadaptacyjne jako skutek traum przeżytych

Emocje z natury służą lepszej adaptacji do zmieniających się okoliczności. Powstały w wyniku ewolucji jako jedna ze strategii, która miała zwiększać nasze szanse na przetrwanie. Kiedy mamy do czynienia z emocjami adaptacyjnymi i zdajemy sobie sprawę z ich znaczenia, lepiej radzimy sobie i unikamy niektórych zagrożeń. Np. strach informuje nas o tym, że na horyzoncie pojawiło się niebezpieczeństwo. Możemy podjąć ucieczkę, walkę lub zastygnąć w bezruchu. Z kolei zazdrość sygnalizuje, że zależy nam na partnerze i nie chcemy go stracić. 

 

Niestety, nie zawsze radzimy sobie z własnymi emocjami, bo nikt nas tego nie nauczył. Wiedzę o świecie przyswajamy od naszych rodziców, korzystając z modelowania ich postaw. Jeśli opiekunowie nie potrafią nazywać, odczytywać i regulować emocji, nie przekażą nam tej cennej umiejętności. Nie oznacza to, że do końca życia jesteśmy skazani na to, aby ulegać im w sposób bezrefleksyjny. Metoda EFT pokazuje nam, kiedy emocje stają się źródłem problemów i jak możemy korzystać z zawartych w nich wiadomości, aby okazały się naszymi sprzymierzeńcami.

 

Wszystkie emocje są nam potrzebne, bo pełnią funkcję sygnalizacji alarmowej. Nie możemy ich zatem nieroztropnie wyłączać, ale pamiętajmy też, że nie każdy dźwięk informuje o realnym zagrożeniu. Zarówno w przypadku zabezpieczonych samochodów, jak i emocji, zdarzają się fałszywe alarmy.  

 

Choć przyzwyczailiśmy się do podziału emocji na pozytywne i negatywne, to wspomniana klasyfikacja uchodzi za niewłaściwą i mylącą. Sugeruje bowiem, że strach czy smutek to coś, czego lepiej unikać. Psycholodzy mówią o emocjach przyjemnych i nieprzyjemnych, jednak nawet te drugie okazują się pożyteczne. 

 

Terapia EFT dla par dostrzega, że kiedy nasze bezpieczeństwo i kontakt emocjonalny z partnerem są zagrożone, odczuwamy strach. Ten z kolei uruchamia pradawne strategie adaptacyjne – ucieczkę, walkę lub zamieranie. W terapii skoncentrowanej na emocjach mówimy, że ujawniają się one poprzez wzorce interakcji. Gdy boimy się utraty więzi z partnerem, możemy o nią zabiegać, wszczynając awantury. Jeśli on obawia się konfliktu i zaniku harmonii w związku, zareaguje wycofaniem. Im bardziej będziemy napierać (walka), tym mocniej druga strona zacznie się dystansować (ucieczka).

 

Warto zaznaczyć, że niektóre emocje, które okazują się nieadaptacyjne w naszym związku, stanowią efekt traum przeżytych. Sięgają czasów naszego wczesnego dzieciństwa, których nie pamiętamy i relacji z naszą pierwotną figurą przywiązania (najczęściej matką lub ojcem). John Bowlby uważał, że kluczowe znaczenie mają doświadczenia emocjonalne z pierwszego roku życia, które pozostają skorelowane z obecnością opiekunów. Czy dostrzegali oni nasze potrzeby w miarę szybko, reagowali w adekwatny sposób, a ich dotyk był kojący? A może doszło do pewnych nieprawidłowości, które odcisnęły piętno na naszym stylu przywiązania?

Emocje można nauczyć się odczytywać i obserwować, przez co nie wpływają negatywnie na relację z partnerem

Psychoterapia dla par EFT – 3 style tańca

Terapia skoncentrowana na emocjach skupia się na procesie doświadczania klienta, a w przypadku gdy w sesji bierze udział para, na tym, co czuje każdy z klientów. Jak wcześniej wspominałam, ryzyko utraty bezpieczeństwa emocjonalnego i kontaktu z partnerem, które ma charakter subiektywny, uruchamia strach. Ten z kolei skutkuje przyjęciem jednej z ewolucyjnych strategii obronnych. Niektórzy z nas, jeśli w dzieciństwie doświadczyli zaniedbania i nauczyli się liczyć tylko na siebie, reagują ucieczką. Unikają w ten sposób cierpienia i bólu psychicznego. Inni, gdy dostrajali się do rodziców, aby zyskać ich uwagę i troskę, walczą o zainteresowanie partnera. Mogą w tym celu wszczynać awantury, wzbudzać zazdrość, zasypywać ukochaną osobę kolejnymi wiadomościami. W terapii skoncentrowanej na emocjach dla par wyróżnia się 3 style tańca.

 

  1. Protest-ucieczka, by pozostać razem

Jeśli czuję, że moje bezpieczeństwo emocjonalne w związku jest zagrożone, mogę o nie walczyć. Przekonuję partnera do swoich racji, a czasem w jego kierunku adresuję nawet konkretne żądania. Np. zacznij wychodzić szybciej z pracy i spędzać ze mną czas, bo z nami koniec. Druga osoba czuje się przyparta do muru żądaniem. Jeśli nawet je spełni, aby odzyskać harmonię w związku, to może pozostawać emocjonalnie niedostępna. Postąpiła bowiem wbrew swojej woli i uległa ukochanej osobie.

 

  1. Mów głośno, by cię usłyszano

Pary, u których uwidacznia się ten styl tańca, podczas sesji z terapeutą podkreślają, że często się ze sobą kłócą. Do głosu dochodzą silne emocje, które wynikają z zaangażowania obu stron. Niestety, wzajemne obwinianie oddala je od harmonii i bliskościowej więzi. Nie pozwala zbudować bezpieczeństwa emocjonalnego, które pomaga eksplorować świat i niwelować stres, jaki generuje życie. 

 

  1. Unikanie konfliktu za wszelką cenę

Niektóre pary boją się, że emocje oraz sygnalizowane przez nie potrzeby mogą zakłócić harmonię w związku. W rezultacie nie wyrażają ich, przez co oddalają się od siebie. Np. kobieta nie mówi mężowi o tym, że czuje się samotna, gdy spędza on w pracy wiele godzin. On z kolei wie, że coś jest nie tak. Ma jednak za złe partnerce, że ta mu nie ufa, dlatego nie rozmawia o swoich emocjach. Przestaje ją naciskać i dzieli czas między pracę a spotkania z przyjaciółmi. W jego partnerce nasila to poczucie osamotnienia. 

 

Nasz styl tańca nie zawsze jest jednoznaczny. Zdarza się, że jeden ma charakter wiodący, a drugi go uzupełnia. Poza tym role w związku także zmieniają się w miarę upływu czasu. Strona, która walczy i zabiega o uwagę partnera, niekiedy opada z sił i zaprzestaje swojej aktywności. Poza tym możemy wyrażać aktywny protest w jednym aspekcie wspólnego życia, a w innym ratować się ucieczką. Np. kobiety częściej walczą o bliskość emocjonalną, a mężczyźni o więcej seksu w związku. 

 

Zachowania partnerów, które stanowią odpowiedź na subiektywne zagrożenie bezpieczeństwa emocjonalnego, tworzą ciąg przyczynowo-skutkowy. Terapeuci EFT podkreślają, że wykazują względem siebie komplementarność i wzajemnie się napędzają. Skutkuje to powstaniem błędnego koła interakcji między partnerami. Wybieramy nieadaptacyjny taniec, bo chcemy utrzymać więź, zbudować bezpieczną przystań i bazę. Robimy to w niewłaściwy sposób. Na szczęście terapia skoncentrowana na emocjach dla par pomaga nam dostrzec szkodliwe wzorce interakcji i zastąpić je bardziej wspierającymi. 

Terapia skoncentrowana na emocjach dla par – jak wygląda?

Głównym rodzajem terapii skoncentrowanej na emocjach jest ta skierowana do par, które doświadczają różnego rodzaju trudności. Partnerzy najczęściej skarżą się na:

  • nieumiejętność porozumienia się w ważnych sprawach,
  • problemy w komunikacji potrzeb i emocji,
  • dystans emocjonalny,
  • nadmiarową kontrolę,
  • zdradę,
  • znudzenie w związku,
  • poczucie osamotnienia,
  • zanik życia seksualnego.

 

Terapia skoncentrowana na emocjach zakłada, że wszystkie problemy pary wynikają z reakcji na obawy związane z utratą bezpieczeństwa i kontaktu emocjonalnego. Niepokój może być obiektywnie uzasadniony, lub mieć charakter subiektywny i nieadekwatny do okoliczności. 

 

Metoda EFT uczy partnerów regulować emocje, rozpoznawać je, nazywać, odczytywać zawarte w nich komunikaty i wyrażać je zgodnie z duchem miłości. Każda kolejna sesja wyposaża klientów w nowe, przydatne narzędzia komunikacyjne. Terapeuta z empatią podchodzi do doświadczeń każdego z partnerów i pomaga mu skorygować wzorce, które sięgają czasów dzieciństwa. Z czasem para uczy się wykorzystywać emocje w służbie swojego związku i komunikować je zgodnie z duchem miłości. Skutkuje to zbudowaniem bliskościowej i bezpiecznej więzi między partnerami. 

 

W terapii skoncentrowanej na emocjach mówi się nie tylko o uleczeniu relacji, ale też o leczniczym działaniu relacji na życie klientów. Im lepszy mamy ze sobą kontakt, tym łatwiej uzyskujemy optymalne pobudzenie i niwelujemy stres. 

 

Osoby, które nie mają obok siebie nikogo, kto otacza je troską, wsparciem, szacunkiem i zrozumieniem, gorzej radzą sobie z napięciem nerwowym. Częściej chorują i borykają się z objawami psychosomatycznymi. 

 

Rozmowa zgodna z duchem miłości nosi akronim LOVE, który powstał na bazie angielskich słów.

  1. Listen – słuchaj tego, co chce Ci powiedzieć partner. Nie krytykuj go, nie pouczaj, nie udzielaj mu rad i nie przerywaj jego wypowiedzi. Skuteczna komunikacja staje się możliwa tylko wówczas, gdy naprawdę pragniemy wsłuchać się w słowa drugiej osoby. Jako odbiorca wczuwamy się w jej zdania i emocje. Przyglądamy się również mowie ciała, która wyraża wiele istotnych komunikatów niewerbalnych.
  2. Open – otwórz się na to, co mówi Ci partner. Potraktuj Waszą rozmowę jak pierwszą randkę, gdy zachowujesz dużą uważność, aby kogoś lepiej poznać. Odłóż na bok swoje osądy i przypuszczenia.
  3. Validate – zatwierdź i uszanuj cudze stanowisko, nawet gdy różni się od Twojego.  Nie broń się, nie krytykuj partnera, lecz zadawaj pytania, które pomogą uściślić to, co pozostaje dla Ciebie niejasne.
  4. Express – wyrażaj swoje emocje. Mówiąc o nich, odkrywasz swoją czułą stronę, co umacnia i zacieśnia więź.  Upewnij się, że druga osoba ma czas i zasoby na rozmowę z Tobą. 

 

Metoda EFT dla par pomaga rozpoznawać emocje, przyglądać się ich znaczeniu, wyrażać je i regulować w zdrowy sposób. Związek na tym korzysta i rozkwita, ponieważ komunikacja w duchu miłości ułatwia zbudowanie bezpiecznej i bliskościowej więzi. 

Problemy w związku można rozwiązać, praktykując rozmowę w duchu miłości LOVE

 

Kiedy terapia EFT dla par działa?

Terapeuta EFT jest nam w stanie pomóc, gdy:

  • chcemy pracować nad związkiem i tym, jak wyrażamy swoje emocje, przez co w pełni angażujemy się w zadania wykonywane podczas sesji,
  • potrafimy zaufać specjaliście i jego doświadczeniu,
  • czujemy, że terapeuta stosuje empatyczne podejście i nie przyspiesza pewnych rzeczy, gdy nie jesteśmy na to gotowi,
  • terapeuta okazuje nam szacunek i każde zadanie, które zleca nam w trakcie sesji, poprzedza wcześniejszym zawarciem mikrokontraktu terapeutycznego,
  • jesteśmy otwarci na swoje emocje, nawet te trudne, i poznanie niewygodnej prawdy o swoich relacjach z opiekunami (pierwotnymi figurami przywiązania).

 

EFT terapeuta pomaga nam rozpoznawać emocje, które kładą się cieniem na relacji, gdyż są niewłaściwie wyrażane. Dzieje się tak bardzo często, gdy brakuje nam pewności siebie. Boimy się, jak zareaguje partner na nasze przeżycia i przemyślenia. Jeśli nauczymy się komunikować swoje emocje zgodnie z duchem miłości LOVE, uzyskamy poprawę. Terapeuta pokaże nam, jak w praktyce wcielać w życie założenia asertywnej wymiany zdań. Zazwyczaj łatwiej osiągnąć porozumienie, gdy przemawiamy łagodnym tonem, mówimy powoli i posługujemy się prostymi, zrozumiałymi słowami. 

 

Terapeuta, który stosuje metody EFT, z czasem widzi, jak sami rozpoznajemy, nazywamy i wyrażamy emocje w konstruktywny sposób. Oznacza to, że przybliżamy się do harmonii i bezpiecznej, bliskościowej relacji z partnerem.

 

Jakie są formy terapii EFT?

Metodą EFT często posługują się specjaliści w terapii par. Zakłada się bowiem, że styl przywiązania, jaki zrodził się w naszym wczesnym dzieciństwie, w pełni uwidacznia się w relacji z innymi ważnymi osobami. W dorosłym życiu kluczową rolę odgrywa nasz partner romantyczny. Często nieświadomie widzimy w nim swojego rodzica, przez co korzystamy z podobnych metod wyrażania emocji, za którymi stoją nasze niezaspokojone potrzeby. Nasz styl tańca, czyli wzorzec interakcji z partnerem, często oddala nas od bliskościowej, bezpiecznej więzi. Metody EFT pomagają to zmienić. Podczas sesji terapeuci pracują jednocześnie na doświadczeniach emocjonalnych obojga klientów i próbują je skorygować.

 

Terapia skoncentrowana na emocjach jest nieco rzadziej wykorzystywana podczas sesji rodzinnych (rodzice+dzieci) czy indywidualnych. Niemniej posiada szerokie zastosowanie i może pomóc w przezwyciężeniu wielu trudności zgłaszanych przez klientów. 

 

W czym pomaga terapia EFT?

Metody EFT pomagają przezwyciężyć ból emocjonalny, który leży u źródeł wielu konfliktów z partnerem. Wspierają nas w uzyskaniu większej harmonii i bezpiecznej więzi. Terapia EFT dla par może okazać się skuteczna, gdy:

  • doszło do zdrady,
  • pojawiają się sceny zazdrości, a nadmierna podejrzliwość utrudnia zbudowanie bliskościowej więzi,
  • występują trudności w komunikacji,
  • emocjonalny dystans daje się we znaki obojgu partnerom,
  • nadmiarowa kontrola kładzie się cieniem na relacji,
  • para skarży się na zanik więzi i poczucie osamotnienia,
  • życie seksualne zanikło,
  • partnerom towarzyszy znudzenie i monotonia w związku.

Terapia EFT najszersze zastosowanie znalazła w terapii par, gdyż partner romantyczny w dorosłym życiu jest naszą główną figurą przywiązania

Czy psychoterapia skoncentrowana na emocjach dla par jest skuteczna?

Z wielu badań przeprowadzonych na przestrzeni ostatnich kilkudziesięciu lat wynika, że terapia skoncentrowana na emocjach niesie konkretną pomoc klientowi. Służy lepszej adaptacji do trudności, jakie pojawiają się w codziennym życiu obojga partnerów. Wspiera budowanie bliskościowych i bezpiecznych relacji z innymi ludźmi. Jej główny cel to przybliżenie każdemu klientowi emocji, które przekładają się na jego styl tańca, a pozostają głęboko zakorzenione w stylu przywiązania, jaki zrodził się w dzieciństwie. Wszyscy potrzebujemy bezpieczeństwa emocjonalnego i kontaktu z drugim człowiekiem. Chcemy być wysłuchani, zrozumiani i zaakceptowani, a w razie konieczności otrzymać niezbędne wsparcie. 

 

Terapeuci EFT zmierzają do tego, aby klient lepiej potrafił radzić sobie z emocjami i je regulował. Pacjent nie może pozwolić sobie na to, aby zalewał go afekt i tym samym uruchamiał stare, nieadaptacyjne zachowania. Komunikacja zgodnie z duchem miłości LOVE pomaga wyrażać emocje w zdrowy sposób, a tym samym przybliżyć obie strony do zbudowania bezpiecznej i bliskościowej więzi. Z jednej strony terapia skoncentrowana na emocjach uzdrawia relację. Z drugiej zdrowa relacja ma moc leczniczą i przekłada się na lepsze funkcjonowanie klientów w innych aspektach życia. 

 

Bibliografia:

  1. Ciccarelli S., White J.N.; Psychologia; Dom Wydawniczy Rebis, 2023
  2. Cyklińska A.; Przewodnik po emocjach. Jak lepiej rozumieć własne uczucia; Wydawnictwo WAB, 2022
  3. Johnson S.; Siedem rozmów wzmacniających związek; Wydawnictwo Feeria, 2023
  4. Kallos-Lilly V., Fitzgerald; Porozmawiajmy o emocjach. Zeszyt ćwiczeń dla par; Wydawnictwo Uniwersytetu Jagiellońskiego, 2019
  5. Levine A., Heller R.; Partnerstwo bliskości. Jak teoria więzi pomoże ci stworzyć szczęśliwy związek; Wydawnictwo Feeria, 2020
  6. Shankland R., Andre C.; Jak dobrze być razem. Więzi, dzięki którym żyjemy szczęśliwie; Wydawnictwo Feeria, 2021